Vrijdag de 13e , een dikke kring om de datum in mijn agenda, om me te herinneren dat dit een belangrijke datum is.
Nog 2 dagen te gaan en nog 2 dagen dat de zenuwen door mijn lichaam gieren, want wat was het spannend. Zou ik door de zenuwen alles verprutsen. Mijn moeder zou een kaarsje voor me branden zei ze, nou maar hopen dat dat helpt. Meer vertrouwen had ik in de `Passiflora van dr.Vogel ` die ik eerder deze week had gekocht.
Eindelijk was het vrijdag, de hele
nacht had ik liggen woelen waardoor ik niet erg fit op stond. Na een
verfrissende douche voelde ik me gelukkig wat beter en een beetje make/up deed
de rest. Terwijl ik naar beneden stormde rook ik de gebakken bacon en roereieren
die mijn moeder stond te bereiden. Ha lekker zei ik terwijl ik haar goedemorgen
kuste. De band tussen mijn moeder en mij was super goed en ik was blij dat ze
vandaag vrij had genomen om met mij mee te
gaan.
Mijn vader was drie jaar geleden verongelukt
met zijn motor waardoor mijn moeder op jonge leeftijd weduwe was geworden.
Samen hebben we er ons worstelend doorheen geslagen en dat heeft de liefde voor
elkaar denk ik nog meer versterkt.
Klokslag negen uur reden we weg in mijn
moeder haar auto. Door het kaarsje, of door de druppels, wie zal het
zeggen, voelde ik me wonderlijk genoeg
niet meer zo gejaagd als de voorgaande dagen, alhoewel de spanning er nog wel
was. Onderweg zeiden we niet veel tegen elkaar, ik voelde dat ook mijn moeder
gespannen was. Terwijl we uit de auto stapten en naar het gebouw liepen om ons
te melden gaf ze me een arm en trok me dicht tegen haar aan. -Denk eraan- zei ze, goed spiegelen en denk aan de snelheid en je
kan niet meer doen dan je best. In gedachten ben ik bij je. Ja mam, weet ik, maar wat als mijn best niet
goed genoeg is. Nou dan zal je nog iets langer moeten wachten op je eerste
autootje en kan ik nog even verder sparen zei mijn moeder lachend. Ondanks de
spanning lachte ik met haar mee.
Mijn moeder had beloofd dat ze mee zou
betalen aan mijn eerste auto als ik geslaagd zou zijn, en dus, kon ik niet
wachten tot het zover zou zijn. Nou, misschien was vandaag de dag, dacht ik
optimistisch terwijl we het gebouw van het CBR binnenliepen.
Een uur later kwam ik weer lachend het
gebouw binnen en liep naar de kantine, waar mijn moeder zat te wachten. Het was me gelukt, de eerste
keer geslaagd, wat een euforisch gevoel. Kom ma, zei ik, we gaan een auto
kopen! Vrijdag de dertiende heeft ons geluk gebracht.
We gaan een big Mac halen bij Mc
Donalds, ik trakteer zei ik en daarna gaan we op auto jacht. Helemaal prima zei
mijn moeder `het is jouw dag vandaag´ me ondertussen een zoen op mijn voorhoofd
gevend.
Terwijl we bij de Mac binnenzaten
bladerde we allebei door onze telefoons op zoek naar een voor mij geschikte
auto. Na wat gekissebis over en weer, en enkele giechelbuien, waren we het erover eens dat we gewoon naar
de locale dealer zouden rijden en kijken wat hij te koop had staan.
Ik was verliefd….. , daar stond hij,
achteraan in de zaak, een Chevrolet Matiz 0.8 Pure met maar 59110 KM op de
teller, groen metalic. Ook de prijs was
gunstig. Wat een geluk.
Ook mijn moeder was er helemaal weg van. Die
nemen we zei ze tegen de verkoper!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten